Potrzebujesz pomocy? Zamów Pityver przez telefon Zadzwoń na: +48 576 142 509
  • Czy każdy nosiciel grzyba Mallassezja furfur zachoruje na łupież pstry?

    Nie jest to normą. W przypadku niektórych ludzi grzyb z rodziny Malassezja furfur nie powoduje bowiem żadnych zmian skórnych, podczas gdy u innych w znaczący sposób wpływa na zmianę flory skórnej.

    Nie tylko nie każdy nosiciel grzyba Malassezia furfur nie zachoruje na łupież pstry, ale nawet większość nosicieli nie zachoruje na łupież pstry. Faktycznie, uważa się, że to właśnie drożdżaki z rodziny Malassezia wywołują tę dolegliwość, a spośród 14 odmian to właśnie grzyb Malassezia furfur najczęściej jest winowajcą.

    Jednakże na powierzchni ciała każdego człowieka żyją grzyby Malassezia.

    Szacuje się, że 90% osób posiada drożdżaki Malassezia furfur. Jednak w skali światowej na łupież pstry choruje co 14. osoba. Aby doszło do zakażenia, na powierzchni skóry musi pojawić się nadmierna ilość grzybów. Może do tego dojść poprzez kontakt z innym chorym lub jego przedmiotami osobistymi. Ponadto drożdżaki obecne na naszej skórze mogą się mnożyć pod wpływem różnych bodźców.

    Zachorowaniu sprzyjają różne czynniki. Jednym z nich jest wzmożona potliwość oraz przetłuszczanie się skóry – drożdżaki żywią się właśnie tłuszczem. Poza tym lubią one środowisko ciepłe i wilgotne. Co więcej na zarażenie się łupieżem pstrym większe szanse mają osoby o obniżonej odporności.

  • Czy łupież pstry jest lepiej widoczny na skórze opalonej?

    Okazuje się że tak. Łupież pstry odbarwia bowiem skórę, gdyż powodujący go grzyb skutecznie blokuje proces syntezy melaniny, która jest naturalnym barwnikiem skóry. Ponadto na pogrubionych łuskach trudniej jest o ładną opaleniznę.

    Drożdżaki, które wywołują tę chorobę, blokują proces syntezy melaniny, która jest barwnikiem cery. Dlatego też miejsca zakażone infekcją grzybiczą są jasne. U osób bardzo bladych różnica może być niemalże w ogóle nie zauważalna, gdyż kontrast jest zbyt niewielki. Jednakże gdy skóra się opali, to różnica będzie o wiele lepiej widoczna. Nie ma znaczenia, czy skóra została czasowo opalona pod wpływem promieni UV, czy naturalnie mamy ciemniejszą karnację – na śniadej cerze plamki łupieżu pstrego są znacznie lepiej zauważalne.

  • Jak można łupież pstry odróżnić od zwykłego łupieżu?

    Łupież pstry różni się i to bardzo od klasycznego łupieżu. Dla dermatologa zdiagnozowanie łupieżu pstrego nie stanowi żadnego problemu. Jest on w stanie gołym okiem stwierdzić, czy dotknęła nas właśnie ta dolegliwość. To nie znaczy jednak, że niewprawione oko nie może odróżnić łupieżu pstrego od zwykłego. Wręcz przeciwnie – istnieje kilka prostych prawidłowości, pomocnych w domowych warunkach. Po pierwsze naszą czujność powinna wzbudzić już sama lokalizacja chorobowo zmienionego obszaru. Zwykły łupież pojawia się na skórze głowy, podczas gdy łupież pstry rzadziej obserwuje się w tym obszarze. Co charakterystyczne, w przeciwieństwie do łupieżu zwykłego, dotyka on skóry pleców, klatki piersiowej czy karku.

    • łupież pstry na brzuchu
      łupież pstry na brzuchu
    • łupież pstry na twarzy
      łupież pstry na twarzy
    • łupież pstry głowy
      łupież pstry głowy
    • łupież pstry na plecach
      łupież pstry na plecach

     

    Może pojawić się także na bokach ciała, w okolicy pępka, na udach oraz górnej części ramion.
    Ponadto najbardziej charakterystycznym objawem dla łupieżu pstrego są jasne plamki na skórze. W przypadku bardzo bladych osób mogą być słabo widoczne, ale wystarczy zażyć ciepłej kąpieli, a chorobowo zmienione miejsca staną się wyraźnie zaczerwienione. W początkowej fazie plamki na skórze będą przyjmować kształt małych punktów. W miarę postępowania łupieżu plamki na ciele stają się coraz większe. Na koniec mogą rozrosnąć się tak bardzo, że połączą się w jedną, dużą plamę.

  • Jak rozpoznać łupież pstry?

    Istnieje kilka charakterystycznych objawów łupieżu pstrego. Rozpoznanie tego schorzenia w domowych warunkach nie powinno przysparzać zbyt wielu trudności. Najczęściej choroba dotyka okolic klatki piersiowej, pleców i karku. Może pojawić się także na skórze głowy, na pępku, bokach tułowia, udach oraz górnej, przyśrodkowej części ramion.
    Łupież pstry obserwujemy jako białe plamki na skórze o odmiennym od niej odcieniu. Choć najczęściej są one jaśniejsze od cery, to mogą jednak przyjmować plamki kolor ciemnożółty, a nawet ciemnobrązowy. Wraz z rozwojem choroby zakażony zostaje coraz większy obszar, przez co plamki stopniowo zwiększają swój rozmiar. W zaawansowanej fazie mogą rozrosnąć się tak bardzo, że stworzą jedną, dużą plamę.
    Chorobowo zmieniona skóra nie poddaje się działaniu promieni UV, ponieważ drożdżaki hamują syntezę melaniny – naturalnego barwnika skóry. Dlatego też po opalaniu kontrast między zdrową a zainfekowaną skórą staje się wyraźniejszy. Na bladej cerze różnica w zabarwieniu jest znacznie mniejsza, a plamki najłatwiej zaobserwować po wyjściu z ciepłej kąpieli. Wówczas zakażony obszar powinien znacznie się zaczerwienić. Ponadto skóra zainfekowana drożdżakami będzie się łuszczyć.

  • W jaki sposób powinno się nakładać na skórę substancje lecznicze?

    Zazwyczaj lekarstwa na łupież pstry mają postać kremu, emulsji czy szamponu. Kluczem do sukcesu jest jednak to, że nakłada się je na całe ciało, a nie tylko w miejscach zmienionych chorobowo, w których widoczne są odbarwienia skóry.  Leki muszą pokryć cały obszar ciała, od czubka głowy, na powierzchni ud kończąc.

    Preparaty na łupież pstry zawierają składniki, które potrzebują czasu, aby zostały dobrze wchłonięte przez skórę. Dlatego, szczególnie w przypadku środków do mycia (np. szampon), należy zwrócić uwagę na to, aby po nałożeniu ich na skórę nie spłukiwać powstałej piany przez około 5-10 minut. Stosując emulsje, kremy i płyny bez spłukiwania najlepiej odczekać kilka minut zanim założymy ubrania, aby nie wytrzeć zaaplikowanego preparatu.
    Łupież pstry ma tendencję do rozprzestrzeniania się na kolejne partie ciała. Dlatego też bardzo ważne jest profilaktyczne stosowanie odpowiednich preparatów na całe ciało, także skórę głowy. Najlepiej wybrać lekką emulsję, którą będziemy wsmarowywać w skórę nóg, rąk i tułowia oraz nieobciążający skóry głowy płyn. W ten sposób będziemy pewni, że nie pojawią się nowe ogniska chorobowe.

Jesteśmy na

nasze aukcje